Vandaag weer wat “travel actie”. Ik ga naar de historische stad Ayutthaya. Ik heb de tip gekregen van Karin, waarvoor dank! Ze zei me om het o-p de fiets te doen, super leuk natuurlijk, alleen had ik daar geen tijd voor. Ik heb het dus met een busje gedaan.

Deze stad is gesticht in 1350 en was de tweede hoofdstad van het Siamese koninkrijk.  Van de 14e tot de 18e eeuw groeide dit gebied uit tot een van ‘s werelds grootste en meest kosmopolitische centrum van wereldwijde handel.

Strategisch gelegen

Ayutthaya lag strategisch op een eiland omringd door drie rivieren die de stad met de zee verbonden. Deze locatie is gekozen omdat het boven het getijgat van de Golf van Siam lag. Hierdoor konden aanvallen op stad door zeeschepen worden voorkomen. De locatie hielp ook om de stad te beschermen tegen overstromingen.

Immens groot

In 1767 werd de stad door het Birmese leger aangevallen en verwoest. De hele stad werd plat gebrand en de mensen moesten de stad verlaten. De stad werd nooit herbouwd op dezelfde locatie. 

“Think big, dream big, believe big and the results will be big”

Het complete gebied is 289 hectare en staat op de werelderfgoedlijst. Ayutthaya is nu een archeologische ruïne, gekenmerkt door de overblijfselen van de hoge prangen en boeddhistische kloosters. Als je hier zo rond rijft krijg je wel een beeld van het geheel en van de grootte. Een klein idee hoe deze stad er in het verleden heeft uit gezien met al zijn pracht van architectuur .

Uniek watersysteem

Ayutthaya werd aangelegd volgens een systematisch raster wat bestond uit wegen en grachten. De stad kon door zijn ligging tussen de drie rivieren optimaal profiteren van het water.

“Water is the driving force of all nature”

Ze hadden hier dan ook een uitstekend hydraulisch systeem voor waterbeheer dat qua technologie uiterst geavanceerd en uniek in de wereld was.

Handelscentrum

De stad was ideaal gelegen aan de kop van de Golf van Siam, tussen India en China in. Als gevolg hiervan werd Ayutthaya een centrum van economie en handel. Het werd een belangrijk verbindingspunt tussen oost en west.

“Always invest for the long term”

Het koninklijk hof van Ayutthaya wisselde ambassadeurs van heinde en verre uit, onder meer met het Franse hof in Versailles en het Mughal-hof in Delhi. Maar ook met de keizerlijke hoven van Japan en China.

Wat Yai Chai Mongkhon

Het gebied bestaat dus uit verschillende tempelcomplexen, de een nog meer bijzonder dan de ander. Vandaag ging ik er een flink aantal bezoeken. Te beginnen bij Wat Yai Chai Mongkhon. Deze tempel werd in de tweede helft van de 14de eeuw gesticht. Koning U Thong wat op dat moment koning en eerste heerser van Ayutthaya.

Gokken

Echt heel veel meer weer ik er niet van omdat we maar dertig minuten krijgen om er rond te rennen en alles te zien, dan gaan we al weer door naar de volgende.

“If you don’t gamble you never win”

Boven in de hoogste prang staan mensen geld in een soort put te gooien. Hij moet precies in het mandje anders dan heb je geen geluk. Ineens wordt iedereen fanatiek met gokken.

De grote liggende buddha

Verder is er nog een behoorlijk grote, gouden buddha te vinden ergens achter een muurtje. Hij ligt daar met een prachtig gouden gewaad over zich heen.

“My moral standing is lying down”

Echt heel goed kan je het niet zien omdat er een muur omheen staat. Het hele het hele terrein doet wat rommelig aan als je het mij vraagt. Maar goed, er is ook veel te weinig tijd om het te laten inzinken.

Wat Phra Mahathat

We gaan snel door naar de tweede stop, de Wat Phra Mahathat. De naam betekent; “Grote tempel van de relikwieën”. Dit complex is in de dertiende eeuw gebouwd en maar liefst negen keer gerenoveerd.

Nakhon Si Thammarat

Er gaat ook een verhaal de ronde dat de Wat Phra Mahathat zou zijn opgericht als een manier om het koninkrijk te herenigen na een epidemie die uitbrak. Hoewel hier vóór de 13e eeuw vrijwel zeker een stad bestond, werd deze tijdens of onmiddellijk na de bouw van Wat Phra Mahathat omgedoopt tot Nakhon Si Thammarat.

UNESCO erfgoed

Men denkt nog steeds dat de chedi (toren) eenwording en voorspoed brengt. Elk jaar in februari of maart, afhankelijk van de maancyclus, komt de stad samen om een ​​saffraan kleurige doek rond de chedi te wikkelen als onderdeel van het Hae Pha Khun That-festival. UNESCO heeft deze belangrijke tempel in 2012 op de voorlopige lijst geplaatst.

Hoe komt hij daar?

Het meest bekende deel van Wat Phra Mahathat is het Buddha hoofd dat vergroeid ligt tussen de wortels van de grote boom. Niemand weet precies hoe deze Buddha hier is gekomen. Een theorie is dat het beeld werd achtergelaten nadat de Birmezen Ayutthaya hadden verwoest. En daarna is de boom er overheen gegroeid.

“Dreams are difficult to build and easy to destroy”

Een andere verklaring zou zijn dat dieven hebben geprobeerd het hoofd te stelen, maar het te zwaar vonden om mee te nemen en het daarom achterlieten. Grappig om te zien hoe alle toeristen op de boom en het beeld duiken, eigenlijk is er voor de rest nauwelijks oog. Iedereen wil dat ene plaatje met de hoofd. En dat vind ik niet erg want dan is de rest heerlijk rustig.

Wat Lokayasutharam

Ook hier zit het er redelijk snel weer op dus door naar de volgende. Dat is de liggende Buddha maar dan in het groot. Dit is even wat anders dan de eerste die ik zag. Deze heeft alleen geen mooi gewaad.

“Beauty shall rise with the dawn from the east”

Deze Buddha is het belangrijkst van Wat Lokayasutharam. De liggende Buddha noemen ze Phra Bhuddhasaiyart en wijst naar het oosten.

37 meter lang

Het is gemaakt van bakstenen en cement in de kunststijl van de Midden-Ayutthaya-periode. Het beeld is maar liefst 37 meter lang en 8 meter hoog. Er zijn nog drie andere indrukwekkende liggende Buddha’s in Ayutthaya, maar dit lijkt de grootste te zijn.

“With our thoughts we make the world”

Achter het liggende Buddha beeld vind je overblijfselen van andere tempelgebouwen, maar eerlijk gezegd is dat niet echt de moeite waard om te zien.

Wat Phu Khao Thong

Na een snelle fotostop door naar de laatste bestemming voor we een lekkere lunch krijgen. We gaan naar Wat Phu Khao Thong. Deze tempel ligt drie kilometer buiten het historische park. Als we aan komen rijden zien we een gigantische, grote, witte stupa.

Zonnebril op

Het zonlicht reflecteert zo hard op de witte tempel dat je echt een zonnebril op moet als je hem wil beklimmen. Hij is vijftig meter hoog en van boven heb je dus een aardig uitzicht. De chedi, zoals ze de toren ook wel noemen, kan je niet in. Eigenlijk vraag ik me af wat je met zo’n bouwwerk moet als je er eigenlijk niets mee kan.

Wat Phra Si Sanphet

Na een heerlijke, mega snelle lunch moeten we gelijk weer door naar nummer vier op de lijst. Dit is de Wat Phra Si Sanphet. Deze tempel was de belangrijkste tempel in het Ayutthaya-koninkrijk.

“The road of excess leads to the palace of wisdom”

Deze tempel was onderdeel van het complex van het Koninklijk Paleis. Het werd samen met het zeer grote klooster complex gebruikt door de koningen van Ayutthaya. Hier kwamen dus geen monniken.

Alles gesneuveld

Het klooster is uitgelijnd van Oost naar West.Met in het midden van de Wat Phra Si Sanphet ​​drie grote klokvormige stoepa’s (chedi’s), die op een verhoogd platform staan. Het lijken inderdaad allemaal tafelbelletjes die hier over het terrein staan. 

The world will not be destroyed by those who do evil, but by those who watch them without doing anything”

Alles is behoorlijk vervallen en scheef, je krijgt nog wel een idee van de grote van het complex. Ook hier zijn alle Buddha’s zo goed als onthoofd en gesneuveld. Best gek om al die lijven nog wel in de lotus houding te zien zitten.

Wat Pho

De Wat Phra Si Sanphet was ooit in het bezit van een enorm groot verguld Buddha beeld. Een van de mooiste van het koninkrijk. Het beeld was 16 meter hoog en bevatte meer dan 340 kilo goud. Alleen de fundering en delen van de muren zijn nog over gebleven.

“Buddhism is a philosophy of life. Not a religion”

Het zwaar vergulde Phra Si Sanphet Buddha beeld werd niet gespaard tijdens de Birmese invasie van 1767. Het goud werd gesmolten en naar Birma gebracht. De overgebleven bronzen kern werd naar Bangkok gebracht. Daar werd het gerestaureerd en verankerd in een chedi van de Wat Pho. Het Koninklijke paleis in Bangkok wat ik later nog ga bezoeken. Behoorlijk indrukwekkend moet dat geweest zijn als ik de oude foto zo zie.

Phra Mongkhon Bophi

Wat je nog wel kan bezoeken hier op het terrein is de beroemde tempel Wat Phra Si Sanphet. Het grote bronzen zittende Buddha beeld de Phra Mongkhon Bophit is een van de grootste bronzen Buddha’s in Thailand. Hij is maar liefst 9,5 meter breed en 12,5 meter hoog. Het Boeddha-beeld zit in de positie van het onderwerpen van Mara.

“You will not be punished for your anger, you will be punished by your anger”

Tijdens de tweede val van Ayutthaya werden het gebouw en het beeld zwaar verwoest door vuur. Het huidige beeld van Vihara en Boeddha is gereconstrueerd en gerenoveerd onder het bewind van koning Rama V. De tempel is nog zeer actief in gebruik en ook nu zijn er een hoop mensen die komen bidden. Ik moet zeggen het is behoorlijk imposant.

Go visit!

Het was een behoorlijke drukke dag dus nu snel weer terug naar Bangkok. Mocht je in Bangkok zijn zou ik zeker even een kijkje gaan nemen. Er is zoveel te zien dat je makkelijk een paar dagen hier kan blijven.

2 reacties

  1. marianne op november 16, 2019 om 7:34 am

    Geweldig wat mooi allemaal.
    Heerlijk het allemaal te kunnen lezen met een lekker kopje koffie.
    Sprakeloos van de Buddha in de boom.
    Liefs en fijne dagen mams

    • Madeleine op november 16, 2019 om 11:59 am

      Die is leuk he! Kunnen we bij jou ook wel doen. De planten groeien er vanzelf omheen.
      Nog heel even dan drinken we samen weer een kopje koffie!
      Dikke kus

Laat een reactie achter