Samen reizen met iemand, poeh. Dat is soms nog best ingewikkeld kan ik je zeggen. Door de jaren heen ben ik erachter gekomen dat ik dat echt niet met iedereen wil en kan. Ik hoor het ook vaak van anderen terug, hell no! Dat doe je niet “even”.

“Good company on a journey makes the way seems shoter”

Vaak wordt samen op vakantie dan ook gezien als de ultieme relatietest. Als je het 24/7 met elkaar uithoudt is er in ieder geval een basis voor iets. En inderdaad er zijn mensen geweest waarvan ik erachter kwam dat wij niet meer samen op vakantie gaan. Ik noem geen namen, hahaha.

MarritWat wil jij?

De een wil dit, de ander dat. De een is al klaar ‘s morgens om te gaan terwijl de ander nog moet ontbijten en douchen. En dan gedurende de dag; “Ik heb honger”, Ja, ik nu niet! “Ik wil naar het strand”. Ja maar ik heb een hekel aan zand, ik wil een zwembad. “Ik wil naar een groot resort”. Ik wil juist klein en kneuterig. Laat staan hoeveel gezeur je kan krijgen over rekeningen en stress tijdens het reizen als je moe bent. Hoeveel “me time” heeft iemand nodig en kan die ander zich dan wel alleen vermaken. Eigenlijk is samen reizen als ik het zo opschrijf vragen om problemen, haha. 

“Everyone needs someone who will call and say; “get dressed were going on an adventure”

Toen Marrit me appte en zei; “Ik kom naar je toe, daar aan de andere kant van de wereld. Dacht ik, dat wordt lachen! LEUK! Ik lach wel onderweg, maar in je eentje toch een stuk minder. En Marrit is zo grappig, ik kom vaak echt niet meer bij.

marrit EUH, hoe zal dat gaan?

Helemaal niet nadenkend dus OF ik wel met haar zou kunnen reizen. Marrit en ik kennen elkaar een jaar of drie nu en hebben ook wel eens flinke bonje gehad. Het was echt niet altijd koek en easy. 

“Life is meant for great friends and good adventures”

We zijn beide behoorlijk pittige persoonlijkheden, dus genoeg voer voor mislukking. Maar heel eerlijk, had ik er gewoon geen beeld bij. Ik kan zo met haar lachen dat dat alles was waar ik over nadacht en zin in had. Geen seconde ging er door me heen dat het niet zou werken.

Het ging vanzelf

En ik moet zeggen dat vanaf de eerste minuut alles vanzelf ging. Echt zo bizar, dat ik gedurende de afgelopen twee weken echt het gevoel had dat ik af en toe alleen op reis was. Hoe kan dit? Het was 1 gedachte en 1 ritme. 

“No road is long with good company”

Is het dan toch waar je mee omgaat word je mee besmet?

  • Dezelfde humor
  • Op dezelfde tijden honger, of maaltijden overslaan. Zelfs zonder iets tegen elkaar te zeggen
  • Op dezelfde tijden slapen of naar bed willen
  • Meestal dezelfde tijden wakker, ook ‘s nachts
  • Hetzelfde ritme in dingen bezoeken of juist weer ergens weg willen
  • Dezelfde ideeën over slaapplekken, zelfs de nachtbus
  • Dezelfde ideeën over zwembad of strand, wanneer en hoe lang en waar
  • Dezelfde ideeën over welke of geen excursie en welke dag
  • Dezelfde opgeblazen buik op hetzelfde momenten en dezelfde leeggelopen buik op wederom hetzelfde moment

Wat heb ik gelachen!

En zo kan ik nog wel even doorgaan. Het was echt in alles hetzelfde en makkelijk, zeldzaam! Wat heb ik van je genoten girl. Ik heb zo ontzettend hard om en met je gelachen, niet te doen. Ik heb echt in mijn broek gepiest. En wat hebben we bijzondere en soms ook zware dingen samen gedaan en mogen beleven. Die nemen ze ons nooit meer af.

Ook heb ik van je geleerd, waarvoor dank. Oh, er is nog wel 1 klein dingetje waarin we verschillen en we echt moeten oplossen voor de volgende keer, je snurkt! Mijn hemel en hoe. Als iemand daar een oplossing voor heeft 😉

Dank je wel lieve

Dank je wel lieve, voor deze super fijne, gezellige, mooie, warme, grappige weken. Je bent een mooi, lief, warm en zo funny mens! Je hebt zoveel geleerd en je bent zo onwijs veel gegroeid sinds ik je ken. You did it! Geen gelul, je kwam! Alles deed je, van de nachtbus in Siem Reap tot de 60 meter hoogte bij Angkor. Ik ben echt super, ongelooflijk trots op jou!

“In life it is not where you go, but who you travel with”

Ik wens je voor straks een hele goede reis en sterkte in die kutkou! Ik ga je missen, for sure. 24/7 op elkaars lip kunnen wij prima. Dus ik zeg; “plannen die volgende Verweggistan!” 

 

4 reacties

  1. Marrit op november 30, 2019 om 9:49 am

    Allerliefste Mad van mij,
    Ik zit nu eindelijk bij een plek waar ik mijn tel op kan laden, waar ik (heb een ieniemienie aziaat na een uur van zijn plek gejaagd) … een paar tranen weg pink.. Mis je nu al.
    Op dit mega grote vliegveld in Bangkok staan tientallen mensen me bijna troostend aan te staren totdat ik ineens weer keihard in de lach schiet!
    Mijn hemel, wat heb ik minstens zo genoten en gelachen als jij. Het waren een stel heerlijke weken.! Veel van je geleerd, moppielief….dat ook! In alles waren we easy ….het ging in een vloeiende beweging. Nu irritatie, nul awkward moments, nul wrijving gevoeld. Hoe bijzonder is dat! Wat een tantes zijn wij…
    De eerste week bestond uit rondtrekken en ervaren….Cambodja was gaaf en heftig tegelijk. Wat zijn we gelijkgestemd ook in het opnemen van prikkels. Aan 1 blik hebben we genoeg: “ehmm…wegwezen hier” of “coole plek, hier blijven we ff plakken”….. Koh Chang was een en al ontspanning en buikpijn van het lachen..
    Woorden als “ingewikkeld ” en “kaas” hebben voorgoed een andere lading gekregen. Zo ook “hey, ga eens werken, joh!” 😂
    We schroomden ook niet om de diepte in te gaan. Alles in openheid en respect naar en voor elkaar.
    Je bent een fijne grote vriendin, lieve Mad.
    Bijzonder en dapper, en je kijk op de wereld is aanstekelijk en inspirerend. Blijf je heerlijke authentieke zelf,
    Hou jou ook ♥️

    Ps
    Geef ze van dattum in Ping Plong Chang Mai!🙏🏼

    PS II
    Volgende reis samen Argentinië of ….Viva Vietnam, hè 🌸

    Ps 2.0
    Snurken…….volgende keer zal ik, wéken voor vertrek, beginnen met stoombadjes 😂

    ♥️♥️

    • Madeleine op november 30, 2019 om 1:59 pm

      ❤️

    • Marlies op december 13, 2019 om 10:40 pm

      Mooi!!!❤️

      • Madeleine op december 14, 2019 om 5:57 am

        Love 🙏

Laat een reactie achter