Het is weer “Moving day”. We gaan terug naar Thailand, naar het prachtige eiland Ko Chang. We vertrekken lekker vroeg met onze vriend Apollo in de tuc tuc.

Dubai

Als we bij het vliegveld aankomen zijn we zo vroeg dat de in-check balie nog dicht is. Heerlijk bakje koffie dan maar. Geen idee meer wat we moesten betalen exact, maar voor even waande we ons op Dubai, wat een prijzen joh.

“Life is always a matter of waiting for the right moment to act”

Daarna rustig aan naar de balie. Daar staat werkelijk het hele vliegtuig al in de rij, wat een ellende. Daar gaan we niet instaan dus lekker even op ‘t bankje wachten dan maar. We wachten en wachten en als de tijd begint te dringen gaan we toch maar in de rij staan.

Angstzweet

Halen we ‘t überhaupt nog wel? Wat is dit joh! Twee balie’s open en God weet hoeveel mensen om in te checken. Tik tak tik tak, bij Marrit beginnen nu toch wat zenuwen op te spelen. We willen niet weer het vliegtuig missen. De dames achter de desk beginnen ook wat angstzweet te vertonen en een vriendelijk homostel spreekt, iets wat dwingend, de manager aan. “We doen ons best” is het antwoord.

“Sweat now, shine later” 

Als we dan eindelijk aan de beurt zijn duurt en duurt het maar. Marrit vraagt aan de dame of we het gaan halen en het vliegtuig wacht. “Geen idee, je moet gewoon naar de Gate gaan en de borden volgen” zegt ze. Ja duh! Zover waren we zelf ook. We gaan heus geen bikini’s meer passen. “Maar wacht het vliegtuig?” Ineens lijkt haar Engels geblokkeerd en kijkt ze stoïcijns naar haar scherm.

Waar is de tas???

Dan print ze eindelijk mijn tastag uit en met trillende handen maakt ze hem vast. Next! Dan gaat ze alles voor Marrit invoeren en roept iets naar een collega die aan komt lopen. Vier minuten later print ze de label uit en HUH?!? Waar is de tas? OMG! De tas is weg zonder label! Wat nu? Marrit is terecht lichtelijk in paniek. Hoe vinden ze nu achter, op al die lopende banden, haar tas nog terug?

“Travel: The best way to be lost and found at the same time” 

“Komt goed” zegt de grondstuart. “Komt goed, komt goed, hoe dan”? Vraagt Marrit nog een keer. Ik moet echt zo hard lachen, “het is weer moving day”. Ik heb er alle vertrouwen in dat ze gelijk achter de tas aan gaan, dus dat komt wel goed. We lopen in een aardig tempo naar de gate en zijn inderdaad de laatste die in de bus naar het vliegtuig stappen.

Iiieeeuuwww

Met een kleine vertraging zijn we onderweg. Je merkt dat hij haast heeft nu, want alles gaat wat onrustig. Ook is er wat turbulentie. Naast Marrit zit een meisje het meest gore broodje ooit te eten. Mogen we even kotsen BAH! De geur is echt niet te harden. Ze eet het ook op zo’n manier dat iedereen met zelfs al een milde vorm van misofonie, zeker in de steigers zou schieten.

Gelukkig zijn we binnen een uur alweer in Bangkok. Daar is Marrit dolgelukkig als we horen dat de tassen niet automatisch zijn doorgecheckt. We moeten ze ophalen en weer opnieuw gaan inchecken. En daar is het vreugdedansje als Marrit na wachten en wachten, dan toch haar tas ziet aankomen. Met bikini’s is ook gewoon net iets makkelijker op een zonovergoten eiland.

Daarna missen we bijna de vlucht naar Trat, omdat we even uitgebreid gaan brunchen en ons verwonderen over de vieze, oude sex belgen die verhalen vertellen over kleine meisjes. Net op tijd hebben we ook hier de laatste bus naar het vliegtuig., naar Ko Chang

Harley Moon

Daar snel de bus in, op naar de ferry en door naar Ko Chang. Dat is allemaal prima geregeld en verloopt vlekkeloos. We komen aan bij Harley Moon. Alles is hier rood, lekker gek en er hangt een geweldige sfeer. Tom komt ons als tegemoet en vraagt gelijk of we wat te eten willen. “Nou”, zegt Marrit, “ik eet wel een wijntje als je ‘t hebt”. Na een heerlijk wijntje en nog wat gezelligheid bij de overburen door naar bed.

“True hospitality consist of giving the best of yourself to your guests” 

De volgende morgen vertelt Tom ons alles over het eiland en weten we waar we wel en niet moeten zijn. Alles weten ze hier en je hoeft het maar te vragen dan staan ze klaar. De drankjes staan koud in de koelkast, die je op goed vertrouwen zelf mag pakken kan opschrijven.

Alles rood

Je krijgt een thermosfles om steeds gratis water te vullen, zodat er niets verspild wordt aan plastic. Overal zijn leuke zitjes in de tuin en zeg zelf, een rood zwembad, hoe uniek! Je mag zelfs je kussentje in het zwembad op de verhoging leggen om te zonnen. Maar 1 regel hebben ze wel, niet plassen in het zwembad! En ik geloof heus dat dat werkt als je het erbij zegt.

Heerlijke massages

De ontbijtjes zijn uitgebreid en lekker. Aan de overkant van de straat zijn nog een paar restaurants waar je lekker voor weinig kan eten. Het strand is een kwartier lopen, dus ook dat is lekker dichtbij. Marrit is erg te spreken over de Massage Salon aan de overkant. Kortom alles in de buurt en toch zitten we in de rust. Let er wel op dat ze gesloten zijn tussen maart en september. Ze rijden dan een aantal maanden in Zuid Afrika met de motor rond vertrekken daarna nog een behoorlijk tijdje rond in Europa. Ze wilde eigenlijk de motoren naar Thailand halen maar door een hoop regelgeving is het helaas niet te doen. Het is te koop omdat ze graag ergens anders iets anders willen doen dus mocht je een droom hebben op Ko Chang, this is the place!

“I’ll eat some breakfast and than change the world” 

De dagen erop verkennen we het eiland op de scooter. We ontdekken mooie stranden. Zelfs een privéstrand, bij de miljonairsclub. Onthou goed zei Tom :”geen enkel strand is privé, dat mag hier niet”. Dus daar liggen we dan, helemaal alleen aan zee en aan ons te grote zwembad.

Porn’s restaurant

Het eten is verrukkelijk en bij de ene tent nog beter dan bij de andere. Wat we kunnen aanraden voor een mooie zonsondergang, met heerlijke verse vis is “Porn’s restaurant” hier kun je ook slapen in kleine hutjes aan zee.

Lonely Beach

Verder is voor verse vis Dang Seafood een goede keuze. Bij Lonely beach zijn alle techno party’s en kun je hele nachten door. Ook hebben ze hier elke dag een full moon, half moon, black moon party. Maakt niet uit wat, een party is er. Wij zitten er gelukkig ver genoeg vandaan. Zit je er dichtbij en kan je niet tegen geluid dan vlucht je weg ben ik bang.

Cancun bar

Aan grote resorts op het eiland ook geen gebrek, al lijken er wel een hoop wat aan vernieuwing toe. Barretjes aan zee heb je ook genoeg. We komen uit naast Cancun bar. Daar kun je heerlijk liggend genieten van lekker eten en prachtige zonsondergangen.

Drijfhout bar

Daar weer naast zit een bar die helemaal gebouwd is met van alles wat aangespoeld is. Al het hout, het dak en ook het interieur en de decoratie. Hier drinken we een wijntje op Monique en ik laat een stenen hartje achter.

“Don’t worry about a thing, every little thing is gonna be alright” 

Ze draaien er Bob Marley en zowaar zit iedereen om ons heen te blowen! Echt Monique, hoe krijg je het bedacht dat wij nu juist hier uitkomen. Zulke zware straffen op drugs. We hebben het echt nog nergens gezien, alleen in deze bar.

Olifanten mishandeling

Ook komen we langs de kant van de weg grote olifanten tegen die aan kettingen staan. Er zijn meerdere olifanten opvangen hier. Ik heb er zwaar mijn bedenkingen bij en een blog hierover is in de maak. Ik vind dat iedereen moet weten hoe ze de olifanten hier behandelen. Wat mij betreft gaat geen enkele toerist ooit nog iets doen met een olifant.

Behoorlijke toeristen groei

Ko Chang is het op twee na grootste eiland van Thailand na Phuket en Samui. Al zijn ze het op Samui daar nog niet over eens. Het is in ieder geval wel het grootste eiland in het oosten van Thailand.

“The worst thing about being a tourist is having other tourist recognize you as a tourist” 

Er wonen ongeveer 5.000 mensen dus het is er niet heel vol met locals. Het toerisme is in de afgelopen jaren flink gestegen en dat merk je. Overal op het eiland zijn ze in meer of mindere mate te vinden.

Bergen in het midden

Het eiland is 30 km lang en 14 km breed. Het maakt deel uit van Mu Ko Chang National Park, dat een oppervlakte van 650 km2 heeft, waarvan 70 procent offshore is. Het midden van het eiland is onbegaanbaar, daar zijn alleen bergen.

Khao Salak Phet is de hoogste piek op 744 meter. Verder staat het eiland bekend om de verschillende watervallen, koraalriffen en regenwouden. De watervallen zijn nu allemaal opgedroogd, dus niet het hele jaar te bezoeken. De regenwouden slaan wij ook over, maar morgen gaan we nog snorkelen en koraal zien. En hoe bijzonder zijn de tankstations, het blijft grappig in al die drank flessen.

Mooiste van Thailand

Ko Chang staat bekent als een van de mooiste eilanden van Thailand met lange witte zandstranden, de meeste half verlaten. Echt wit hebben wij ze niet ontdekt, omdat we daarvoor aan de verkeerde kant van het eiland zitten. Het verschilt ook per dag hoe helder het water is. Maar wit of niet, de stranden zijn heerlijk toeven.

“Life is better on the island” 

Je schijnt er ook genoeg wilde dieren te hebben. Waaronder veel vogels, slangen, herten en een aantal niet-inheemse olifanten. Wij zien alleen aardig wat honden en katten overal rondhangen.

Ga nu!

Het eiland is nog steeds veel stiller dan eilanden als Phuket of Ko Samui. Toch is het beter om niet heel lang meer te wachten als je wil gaan. Het is door toeristen ontdekt, dus over een paar jaar net zo druk.

“I find my happiness where the sun shines” 

Wij hebben in ieder geval genoten. Het was een heerlijke week, op dit zonovergoten eiland. En wat hebben we gelachen, maar dat doen we eigenlijk overal, hahaha. Vandaag as we speak zijn we nog aan het snorkelen en morgen gaan we weer terug naar Bangkok.

4 reacties

  1. marianne op november 29, 2019 om 6:05 am

    Wat een mooi eiland.Het rode zwembad de gezellige kleuren en prachtige foto’s.
    Even een momentje om mij daar te voelen.
    En het filmpje.
    Maak jezelf ook nog weleens een eigen filmpje..?
    Dag dag…..

    • Madeleine op november 29, 2019 om 1:58 pm

      Ik film veel te weinig ja….
      Helaas, kan niet alles. Super plek hier! Morgen weer door…

      Dikke kus!

  2. Alwin op november 30, 2019 om 12:57 pm

    Weer Hele mooie plaatjes.. behalve de olifanten dan….

    • Madeleine op november 30, 2019 om 1:59 pm

      Heeee!!
      Dat is leuk, je volgt nog steeds 🤗
      Van de week komt er een blog over de olifanten en hoe ze die hier behandelen 🙈😢

Laat een reactie achter