Wat als ik zeg dat het missen van een ander niet echt bestaat? De reden dat je mensen mist is omdat wanneer die ander bij je is, het voor jou makkelijker is om in alignement te blijven. De ander geeft jou een goed gevoel door zijn of haar liefde, zorgzaamheid, complimenten, gezelligheid of wat dat dan ook. Je mist niet die ander maar je mist hoe jij je voelt als die ander bij je is. Wat wij kinderen al jong leren, is dat we ze missen als ze er niet zijn en dat ze ons moeten missen als wij er niet zijn. Maar dit is eigenlijk heel egoïstisch. Je wil dat ze leren hoe ze zich goed moeten voelen, of ze nou met of zonder jou zijn!

Ik hoop dat jij je slecht voelt

Het is alleen het tegenovergestelde van wat de meeste mensen instinctief willen, omdat we geleerd hebben dat de ander missen lief is. In mijn ogen is het helemaal niet lief. Je denkt dat het goed is om de ander bij je te willen houden, maar het is gebaseerd op afhankelijkheid. Je wil dat de ander afhankelijk is van jou. Eigenlijk zeg je; “ik hoop dat jij mij mist en je dus slecht voelt zonder mij”. “Als jij mij mist is dat namelijk goed voor mijn ego en voel ik me beter”. We hebben geleerd om het “je goed voelen” buiten jezelf te plaatsen, in plaats van na te denken over hoe jij er zelf voor kan zorgen, dat jij je goed voelt.

Als we het nog stelliger zeggen; “Door jouw pijn voel ik me goed“. Want ja die pijn geeft jou aan dat je belangrijk voor hem of haar bent. Als de ander zich prima voelt zonder jou en je niet mist, dan heb jij het gevoel dat je niet belangrijk bent en de ander zich misschien wel van je heeft losgekoppeld. Het is een menselijke, aangeleerde neiging om je belangrijk te voelen omdat je aanwezigheid iets toevoegt, of dat je afwezigheid voelbaar is.

“I miss who I am when I’m with you”

Het is best hard om te horen dat een ander zich prima voelt zonder jou. Als je partner zegt dat het prima is als je wegblijft. Er zit alleen ook een andere kant aan. Als je partner zich veilig en compleet voelt, als je er niet bent, hoeft hij of zij ook geen vervanging te zoeken voor je als je er niet bent. Het maakt niet uit of je wel of niet terugkomt, omdat ze de bevestiging niet nodig hebben en zich goed voelen over zichzelf. Hij of zij voelt de liefde voor zichzelf en zorgt voor het eigen geluk. Zo wordt de liefde “delen”. Zo voegt de liefde iets toe, in plaats van dat de ander verantwoordelijk is voor jouw geluk. Jij bent de kers op de taart, een toevoeging.

Om even op de kinderen terug te komen, je wil toch dat ze het ook goed hebben zonder jou? Dat ze later niet afhankelijk zijn van een partner, of iets buiten henzelf om zich goed te voelen. Je wilt toch ook dat zij, net als jij, onvoorwaardelijke liefde zijn en geven aan alles wat leeft. 

Ik mis je

Wat er dus eigenlijk gebeurt als we iemand missen, is dat we missen hoe we ons voelen als die ander bij ons is. We zijn altijd op zoek naar een goed gevoel, een happy gevoel. Als je partner jouw een naar gevoel bezorgd ben je hem of haar liever kwijt als rijk, raar toch? Of is dat dus heel logisch. Als de ander je een goed gevoel bezorgd, mis je dat als die ander er niet is. Dit is dus eigenlijk voorwaardelijke liefde.

Als je voldoende heel bent en weet dat je verantwoordelijk bent voor je eigen gevoel, dan begrijp je dat er niets buiten jezelf is wat je een goed gevoel kan geven. Het is namelijk super onhandig als je je geluk koppelt aan iets of iemand anders, buiten jezelf. Wat als die ander ervoor kiest om de liefde niet meer te willen delen? Hoeveel pijn doet dat? Wat als die vriend of vriendin besluit te emigreren? Of als je zoon of dochter het huis uit gaat?

Hou van jezelf

Je kan je kinderen of kleinkinderen dus het aller beste leren dat ze zich goed voelen waar ze ook zijn, met wie ze dan ook zijn. Dat ze altijd met zichzelf zijn en dat zijzelf de beste en eerste optie zijn om van te houden en zich mee te vermaken. Afhankelijkheid is nogmaals geen liefde, maar komt voort uit gebrek en ego. Ik weet dat ik met dit artikel wel wat vragen zal oproepen. Want hoe zit dat als een dierbare overlijd, kan je die dan ook niet missen? Dat is inderdaad hetzelfde, alleen komt hier nog bij dat je met deze persoon nooit meer iets in dit leven kan delen. En nog een extra toevoeging hierin is hoe wij denken over de dood. In een later artikel zal ik toelichten wat mijn kijk hierop is.

Denk voor jezelf eens na; als die ander jouw niet mist, voel jij je dan slecht en twijfel je misschien wel aan de liefde?

2 reacties

  1. Rosita op mei 1, 2020 om 11:32 am

    Hallo,

    Je verhaal klopt helemaal, zoals jij het beschtijft.
    Dankjewel voor de uitleg.
    Groetjes, Rosita

    • Madeleine op mei 20, 2020 om 5:47 am

      Dank je wel voor het delen ❤️🙏

Laat een reactie achter