vader

We weten allemaal dat we beïnvloed zijn door onze ouders en opvoeding. Het is belangrijk dat beide ouders aanwezig zijn en een aandeel hebben in de opvoeding. Maar wat als ze niet aanwezig zijn, wat als bijvoorbeeld je vader niet bereikbaar is.

“A dad is someone you never outgrow your need from”

Misschien had je een vader die er letterlijk helemaal niet was, of je vader was er misschien lijfelijk wel maar emotioneel niet. De verbinding met je vader, die zo nodig is en je zo graag wil voelen, kan ontbreken vanwege hun gebrek aan begrip of verlangen om een hechte vader-kind band te hebben.

“I have a hero, I call him dad”

Misschien was je vader afstandelijk of apathisch. Of was hij zijn eigen problemen aan het doorleven en kon hij er niet voor je zijn. Misschien had hij gewoon onvoldoende kennis om je te helpen met gevoelens, omdat hij moeite had met de zijne voelen.

9 problemen in je volwassen leven

Wat de reden ook is, als je een emotioneel niet beschikbare vader hebt gehad, zie je vaak een aantal gewoonten en problemen in je volwassen leven terug.

  • Constante geruststelling en bevestiging nodig hebben. Je vraagt constant, bewust of onbewust, de bevestiging of je partner nog wel van je houdt. Je verlangt naar een stukje zekerheid die steeds gegeven moet worden. Onbewust vind je jezelf zo weinig waard, dat je er niet automatisch vanuit gaat dat mensen van je houden en bij je blijven. En een ding is zeker hoe vaak die bevestiging ook gegeven wordt, het is nooit genoeg. Het kan zelfs alleen maar erger worden hierdoor. Zelf ben je heel duidelijk en bevestig je de ander constant, dus je begrijpt ook vaak niet waarom de ander dat niet doet
  • De leegte vullen met dingen van buitenaf.  Je doet alles om het onbewuste onderliggende gevoel van angst en pijn te dempen. Overmatig daten, dure spullen kopen, feestjes etc. Alles doe je om jezelf weer “heel” te voelen, om je leegte op te vullen met dingen uit de buitenwereld
  • Verlatingsangst. Je bent zo bang om in de steek gelaten te worden dat het moeilijk is om relaties aan te gaan. Ook zie je vaak dat je veel te ver over je grenzen laat gaan uit diezelfde angst. De angst om verlaten te worden en alleen te zijn is erger dan respectloos gedrag van de ander.
  • Verlangen naar mannelijke aandacht of goedkeuring. Je bent altijd alert op mannen en hun ogen op jou. Je zoekt validatie. Als je een partner hebt verwar je soms sex met liefde en kun je ook hierin te ver gaan om de ander bij je te houden. Als je geen partner hebt zoek je altijd de aandacht, je wil het gevoel hebben dat je iets waard bent.

  • Alles op jezelf betrekken. Je voelt je snel schuldig en bent heel alert op de ander. Je hebt al snel het idee dat er iets is. Als iemand niet op tijd terug appt, denk je dat je genegeerd wordt, of de ander je niet leuk meer vindt. Als je partner boos is heb je altijd direct het idee dat het jouw schuld is, ook als dat niet zo is.
  • Vasthouden aan relaties. Je doet wanhopige pogingen om de ander bij je te houden. Zeker als de relatie nog niet zo lang duurt ben je onzeker over wat de ander voor je voelt en doe je alles om hem of haar te houden. Als het er maar iets op lijkt dat de ander afstand neemt, wordt je onzeker, behoeftig en aanhankelijk. Je klampt je soms zo vast dat het de ander verstikt, die nog meer afstand gaat nemen, waarop jij nog meer onzeker wordt.
  • Vallen op onbereikbare partners. Wat je uitzendt trek je aan. Omdat jij niet leeft vanuit onvoorwaardelijke liefde zul je partners aantrekken die jou spiegelen. En omdat deze partners zich niet binden is dit voor jou veilig. Dit gedrag herken je uit het gedrag van je vader, dus is jouw veiligheid. Als een man beschikbaar is dan vind je hem saai en kun je er weinig mee. Je zoekt altijd naar die spanning, de dynamiek die vaak gepaard gaat met hoge pieken en dan weer diepe dalen. Wat je op een diep niveau doet is een onbereikbare man proberen voor jou te laten kiezen. Als hij voor jou kiest heeft het kleine meisje bewezen dat ze goed genoeg was voor haar vader. Je probeert dus door de ander jouw wond te helen.
  • Moeite met autoriteit, vooral mannelijke autoriteit. Je ziet vaak dat het lastig is om om te gaan met mensen die boven je staan, vooral mannen. Je wordt defensief in het contact. Onbewust vergelijk je dit met je vader. Telkens als hij boos op je was betrok je het op jezelf, vandaar dat je nu last hebt van mensen die boven je staan. Je hebt het gevoel dat je jezelf moet verdedigen en wordt dan erg fel. Je moet voor jezelf opkomen om respect af te dwingen.
  •  Perfectionisme. Als je nooit het gevoel hebt gehad dat je vader trots op je was, zie je vaak dat je in je latere leven perfectionistisch bent. Als je iets iets doet moet het perfect zijn, om in ieder geval van jezelf en liefst ook van je partner de erkenning te krijgen dat het goed is.

3 reacties

  1. monique op juni 21, 2020 om 7:57 am

    Klopt helemaal

    • Ingrid op juni 21, 2020 om 12:19 pm

      Oeps…heel herkenbaar. Had het nog niet zo ingezien dat het overlijden van mijn vader als klein kind plus zijn verdriet om overlijden van mijn broer en mijn ‘2e’ vader met zijn emotionele trauma’s en dus beide afwezig in mijn leven, dat dit zoveel meer invloed heeft gehad. Mijn patronen zijn steeds meer helder aan het worden dmv therapie. Dacht dat het meer met mijn moeder te maken had.
      Dank voor deze uiteenzetting!

      • Madeleine op juni 21, 2020 om 1:04 pm

        Jeetje dat klinkt behoorlijk zwaar. Knap dat je zo hard werkt en je bewust aan het worden bent.

        Misschien helpen de rest van de artikelen je voor meer inzicht 🤗
        Dank je wel voor het delen ❤️🙏

Laat een reactie achter