Op sommige dagen voel ik me geweldig en vertelt de stem in mijn hoofd dat ik de beste ben. Andere dagen vertelt hij me dat ik de ergste ben. Beide zijn vals, maar soms voelt het toch verdomde echt. Begrijp me niet verkeerd, soms kan wat zelfkritiek nodig zijn, en het kan in sommige gevallen zelfs een goede zaak zijn.

Wat zegt jouw stemmetje?

En ik weet zeker dat iedereen dat kritische stemmetje in zichzelf weleens gehoord heeft. De ongelukkige waarheid is namelijk dat we allemaal onze eigen ergste criticus zijn. Als we geluk hebben, dan is hij mild voor ons. En betekent dit dat we maar af en toe een aantal “niet zo leuke dingen” tegen onszelf zeggen, als we het verpesten of het gevoel hebben dat we niet genoeg zijn.

“Low self esteem results when the inner critic prevails”

Maar voor velen van ons is de zelfkritiek maandelijkse, wekelijkse, misschien zelfs wel dagelijks aan de orde. Op de lange duur is dit behoorlijk schadelijk. Je zelfbeeld gaat eronder lijden en ook je zelfvertrouwen gaat achteruit. Er zijn onderzoekers die zeggen dat zelfkritiek ook kan werken als motivator. Dit is echt maar tot op zekere hoogte.

Schamen

Veel mensen komen behoorlijk ver in het leven met deze harde innerlijke criticus. Het probleem is alleen dat het ook veel nadelige gevolgen heeft. Een van de dingen die harde zelfkritiek doet, is jezelf schamen. En jezelf schamen zorgt ervoor dat je motivatie verliest en je in jezelf terugtrekt.

“Shame is a soul eating emotion”

Nog meer gevolgen hiervan zijn angstgevoelens en een afnemend zelfvertrouwen. Alle twee zijn die niet goed als je succes wil hebben. Verder kan het faalangst veroorzaken, waardoor we dingen gaan uitstellen of misschien zelfs wel helemaal opgeven.

“Compassion is not a sign of weakness, but a sign of strength”

Gelukkig kan het ook anders. Je kan jezelf motiveren vanuit zelfcompassie in plaats van zelfkritiek. Het gaat erom dat je je fouten leert herkennen en ze kan accepteren, gewoon omdat je een mens bent. In plaats van dat je het gaat zien als je tekortkomingen. Niemand is tenslotte perfect.

Hoe liever je bent, hoe kleiner de angst

Hoe meer zelfcompassie je hebt, hoe minder angst je zal ervaren en hoe meer je bereid bent om je doelen na te streven. Als je om jezelf geeft wil je simpelweg niet falen. Je wil je doelen bereiken. 

Yin en Yang

Zoals ik in een eerdere blog al schreef is alles Yin en Yang. Yin en Yang is gebaseerd op de Chinese filosofie dat dubbele krachten complementair kunnen zijn. Zo heeft ook zelfcompassie Yin en Yang kanten. Je Yin kant is je zachtere kant. Dit is de kant van onszelf troosten en kalmeren, wanneer dingen moeilijk zijn. Of wanneer we falen en ons niet goed genoeg voelen. Je leert om jezelf volledig te accepteren.

“Balance is the key to life”

Je Yang kant is je hardere kant. Deze kant beschermt tegen schade, stelt grenzen, voorziet in eigen behoeften en zegt “Nee”. Een voorbeeld is zeggen; “Oke, dit is wat ik moet doen om actie te ondernemen, om mezelf te geven wat ik nodig heb. In plaats van mijn behoeften altijd ondergeschikt te maken”. Beide kanten heb je nodig om in balans te zijn. Soms heb je daadkracht nodig en de spreekwoordelijke “schop onder je kont” en soms mag je wat milder zijn en hoef je echt niet alles te kunnen.

Acceptatie en begrip

Het eerste wat je kan doen aan jouw Yin kant voor meer zelfcompassie, is acceptatie en begrip. Erken je pijn en de gevoelens die je hebt als reëel. Je mag je zo voelen. Waarop je daarna jezelf kan troosten en kalmeren. Je zou tegen jezelf kunnen zeggen; “Het komt wel goed, ik ben er voor je, ik steun je.”

“The secret to life is finding the right balance to everything you do”

Wat je kan doen aan de Yang kant is leren “nee” te zeggen tegen de dingen die ongezond voor je zijn. Geef aan wat je grens is en wat niet prettig voelt. Dit zijn beschermende acties voor jezelf.

Zoek de balans

Deze Yin en Yang kanten creëren een balans in je leven, zodat je aan je eigen behoeften kunt voldoen. Het is namelijk niet vol te houden om altijd maar te blijven geven, geven en geven. Je zal ook aan je eigen behoeften moeten voldoen en leren ontvangen. Haal eens diep adem en blijf alleen inademen. Dus niet uitademen, maar adem in, in, in en in. Zo voelt het als je alleen maar neemt.

Nu het tegenover gestelde, adem uit, uit, uit en blijf blazen. Zo voelt het als je alleen maar geeft. Bij beiden raak je letterlijk buiten adem en ben je uit balans. Je moet dus weten hoe je grenzen stelt, prioriteiten stelt en voor jezelf zorgt.

Begroet jouw criticus

Het doel is niet om van je innerlijke criticus af te komen, die zal je altijd hebben. Maar om hem te begroeten met medeleven. We moeten de inspanningen van onze innerlijke criticus kennen, om ons in balans te houden. Wanneer je dit deel van jezelf echt hoort, ontspant hij een beetje. En als hij ontspant, kunnen andere delen van jezelf, het meer ondersteunende deel, ook gehoord worden.

“I remember that I am enough”

Als compassie en met jezelf meeleven in het begin niet gemakkelijk aanvoelt, weet dan dat dat goed is. Weet dan dat hier juist nog veel groei te behalen valt. En geloof me het wordt echt makkelijker, naarmate je het meer oefent.

Is het vals of echt?

Telkens wanneer ik vind dat mijn gedachten onnodig en zelfvernietigend zijn, zet ik ze op stop! Ik ga ze dan bevragen. Ik vraag: “Waar komt deze gedachte vandaan? Wat is de basis hiervoor? Wat wil er in mij gehoord worden?” De antwoorden zijn meestal zo onzinnig dat ik hierdoor leer om deze gedachten te negeren. Ze zijn vals, of vinden niet in de realiteit plaats.

“You were born to be real not to be perfect”

Probeer in te gaan zien dat het vaak niets met de realiteit te maken heeft. Denk eens goed na over de vraag; “Is wat ik nu tegen mezelf zeg nuttig of schadelijk? en nog een belangrijke is; “Wat er nu door mijn hoofd gaat, geeft dat me energie of is het uitputting?”.

Laat een reactie achter